<<<

oktober

Provocatieve dialoog

Door Anneke Dekkers.
Anneke Dekkers is provocatief coach, trainer en ontdekker. Ze geeft regelmatig trainingen en workshops provocatief coachen. Maar ze is altijd in voor meer. Dus vraag haar gerust. Kijk voor de provocatieve opleidingen en workshops op de site www.lachenmetlef.nl.

“Mijn probleem is dat ik me vaak zo onzeker voel, met name bij oudere mannen”

“Daar kan ik me wel wat bij voorstellen”

“Hoe bedoel je?”

“Als ik zo naar je kijk zie ik een jonge vrouw die de grote wereld nog niet zo snapt. Ik krijg zelf al de neiging om je te beschermen, laat staan oudere mannen, bij wie het in de genen zit om voor het zwakkere geslacht te zorgen”

“ Ja, zie ik er zo onzeker uit?”

“ Heb je de film Bambi gezien? Daar doe je me aan denken: zo’n klein, schichtig, treurig hertje, dat net haar moeder verloren heeft”

“ Jezus, dat is wel heel dramatisch, geef mij Pippi maar”

“ Kijk: het zit zo: je hebt in dit leven de Pippi’s en de Bambi’s. De Pippis zijn eigenzinnige jonge meiden die doen wat ze zelf willen en de Bambi’s zijn de schuwe hertjes die trillend op hun pootjes staan en bescherming nodig hebben.”

“En jij wou beweren dat ik een Bambi ben?

“ nou, ik leg alleen maar het principe uit, bovendien zeg je zelf dat je onzeker bent”

“Nou, alleen maar bij een bepaald soort mannen. Voor de rest valt het wel mee”

“Eigenlijk ben je heel zelfstandige, eigenwijze, gevoelige, intelligente, humorvolle vrouw die in de knop gebroken wordt door oude autoritaire, ongevoelige macho’s?”

“(grinnikt): zoiets ja. En ik hou er niet van in de knop gebroken te worden”

“Er van houden, er van houden. Zo zit het nou een keer in elkaar: mannen zijn de jagers, vrouwen zijn de verzorgers, mannen heersen, vrouwen dienen. Dat zit nou een keer in de genen. En als iedereen daar nou maar naar leeft, dan wordt iedereen gelukkig. Het is net als met bazen en honden. Als de hond een keer weet dat de mens de baas is dat zijn mens en hond gelukkig. Je moet niet iets willen wezen wat tegen je natuur is. Maar vertel eens, van wat voor soort vakanties hou je?

“ ik wou nog even terugkomen op…

“Nee, nee, eerst even vakantie, dat is belangrijk”

“Wat heeft dat er nou mee te maken”

“ beantwoord nou gewoon mijn vraag: van wat voor vakanties hou je?

“Pff: meestal actieve vakanties: fietsen, kanovaren, of verre reizen.

“En ga je dan in je eentje?”

“nee, meestal met vrienden of georganiseerd”

“ En je vrienden en de reisorganisatie zorgen dat je niet in zeven sloten tegelijk loopt, niet beroofd wordt, dat je niet verdwaalt. Zij zetten de route uit, regelen de overnachtingen, dat soort dingen?”

“ Nou, ik doe ook wel wat.. ik bedenk van tevoren waar we naar toe gaan.”

“ Ach, het is toch best fijn om niet zelf alles uit te hoeven zoeken, alles te regelen? Net zo goed als het ook best fijn is dat er mannen zijn die weten hoe het eraan toe gaat in de wereld”

“ Nou, het is niet altijd fijn en bovendien vind ik het vervelend me onzeker te voelen”

“ Maar dat hoort toch gewoon bij waar je nu bent? Op zoek in de grote mensenwereld, trillend op je benen. Je zou het ook niet redden in je eentje, logisch dat je onzeker bent. Dat is ook heel goed. Zo weet je dat je nog niet in staat bent je eigen beslissingen te nemen. Bambi is nog te klein.”

“Ik ben geen Bambi!”

“Ja,dat zei Bambi ook.”

“ goed, de boodschap is duidelijk, ik ben niet in staat voor me zelf te zorgen, op eigen benen te staan”

“Kijk, dat biel best mee om te zeggen hč?

Ach sodemieter op, met je flauwekul, natuurlijk kan ik op eigen benen staan!

“Oh ja.. vertel eens dan.